Aloes, jako roślina lekarska i kosmetyczna, używany był przedtem w starożytności. Egipcjanie wykorzystywali go do balsamowania zwłok, stąd nazwa „roślina nieśmiertelności”.Samo słowo
aloes pochodzi z języka arabskiego od powiedzenia „alloeh”, które oznacza połyskująca, gorzka substancja. Na świecie znanych jest 360 gatunków aloesu, niemniej jednak w dermatologii i kosmetyce użytkuje się głownie aloe barbadensis miller, czyli aloes zwyczajny oraz aloe arborescen - aloes drzewiasty
Aloes zwyczajny jest rośliną krzaczasta albo drzewiastą, wieloletnią. Rośnie przeważnie w jałowych rejonach Afryki, Azji czy Europy. Z liści tej rośliny zdobywa się dwa warianty substytutów. Naczelnym z nich jest alona, będąca rezultatem soku wyżymanego liści aloesowych a w następnej kolejności zagęszczanego. Drugim zaś żel aloesowy otrzymywany z miąższu świeżych liści
aloesu zwyczajnego. Koncentrat z alony, dzięki frekwencyj glikozydów antranoidowych, jest składnikiem preparatów przeczyszczających, stosowanych w zaparciach. Tego typu preparatów nie należy wykorzystywać długotrwale, ze względu na to, że mogą wypłukiwać potas z organizmu. Istnieje też szereg przeciwwskazań do aplikowania preparatów, obejmujących alonę, m.in. owrzodzenie jelita grubego,